Pamiętajmy o tym, że bez nieustannego odnawiania języka sztuki nie uda się wypowiedzieć świata. Stąd, przy dużej intuicyjnej potrzebie wprowadzania kreski w grafice, pojawiają się w pracach nowe sposoby wypowiedzi. W tkaninie linia wewnętrzna układa się w uproszczone, choć nawarstwiające się płaszczyzny biologicznych wzorów abstrakcyjnych. Materiał jest tylko pretekstem, punktem wyjścia do działań. Struktura zwykłej firanki i wełny zatraca swoje właściwe znaczenie, powołując do życia odmienne formy.
